Święcicki, Mateusz

Zgłoszenie do artykułu: Święcicki, Mateusz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Święcicki, Mateusz

Pseudonim:

San Mateo

Data urodzenia:

10 września 1933

Miejsce urodzenia:

Wilno

Data śmierci:

7 sierpnia 1985

Miejsce śmierci:

Chodzież

Informacje

Pianista, organista, kompozytor i aranżer, także krytyk muzyczny, popularyzator jazzu i dziennikarz. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Toruniu. Absolwent Wydziału Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Gry na fortepianie uczył się w dzieciństwie pod kierunkiem matki. W latach 1944–1946 uczęszczał do szkoły muzycznej w Wilnie.

Po repatriacji w 1947 r. zamieszkał z rodzicami w Toruniu. W czasie nauki grał na trąbce w big-bandzie Czarne Koty, działającym przy Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. W 1951 r. przeniósł się do Warszawy. Przy Akademii Sztuk Pięknych utworzył orkiestrę jazzową. Współpracował także z zespołem Pinokio, z którym wystąpił na jam session podczas I Międzynarodowego Festiwalu Jazzowego w Sopocie w 1956 r.

Od 1955 r. jako dziennikarz i publicysta Polskiego Radia, a później TVP, prowadził audycje radiowe i TV, m.in.: Ze świata jazzu, Encyklopedia jazzu, Niedzielna szkółka muzyczna oraz Kontrowersje i kontrasty. Patronował także nagraniom archiwalnym polskiego jazzu. Z Edwardem FiszeremJerzym Grygolunasem organizował pierwsze Krajowe Festiwale Piosenki Polskiej w Opolu. W 1962 r. z Leszkiem Bogdanowiczem utworzył Big Band Polskiej Agencji Artystycznej „Pagart”, którego był kierownikiem muzycznym. W 1965 r. z Andrzejem Korzyńskim założył radiowe Studio Rytm. W latach 1970–1971 prowadził zespół Filipinki.

W 1974 r. wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1974 r. utworzył zespół Arp Life, z którym dokonał nagrań elektronicznej muzyki instrumentalnej dla archiwum Polskiego Radia i Wytwórni Filmów Dokumentalnych. Wielokrotnie uczestniczył w seminariach naukowych poświęconych popularyzacji muzyki. Był wykładowcą warsztatów jazzowych w Chodzieży.

Jest współkompozytorem rock-opery Naga (libretto Grzegorz Walczak).

Jest kompozytorem:

– oratorium Mury Jerycha;

– wodewili Dyrektor też człowiek (współautor Filip Nowak, libretto Lech Konopiński, Włodzimierz Scisłowski) i Król pikowy (libretto Lech Konopiński);

– muzyki do spektakli teatralnych, m.in. Jonasz i błazen, Świętoszek, Piramidalny bohater, Sarkofag, Wesele, Gdy zabrzmią trąbek dźwiękiTrudna miłość;

– muzyki do bajek dla dzieci Królowa śniegu (libretto Egeniusz Szwarc, słowa Kazimierz Winkler) i Czarodziejskie krzesiwo;

– muzyki do filmów krótkometrażowych i dokumentalnych, m.in. KrukSąd nad braćmi polskimi;

– licznych utworów instrumentalnych, m.in. takich jak: Tryptyk jazzowy na kwartet smyczkowy i combo jazzowe, Płonąca żyrafa na orkiestrę symfoniczną, zespół jazzowy i chór mieszany, Wariacje na temat Koncertu skrzypcowego a-moll Felixa Mendelssohna;

– tematów jazzowych;

– piosenek m.in. dla Stana Borysa, zespołu Breakout, Michaja Burano, Filipinek, Niebiesko-Czarnych, Czesława Niemena, No To Co, Katarzyny Sobczyk, Karin StanekTeresy Tutinas.

Jest także autorem licznych artykułów, recenzji i esejów publikowanych w krajowej i zagranicznej prasie muzycznej (często pod pseudonimem San Mateo) oraz książki Jazz – rytm XX wieku, pierwszej, popularnej historii muzyki jazzowej, wydanej w 1972 r. przez Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” (odcinek 146 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)[1].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.