Piosenkarka, wokalistka jazzowa i kompozytorka, także poetka i malarka. Ukończyła Średnią Szkołę Muzyczną i Szkołę Baletową im. Stanisława Miszczyka w Poznaniu. Studiowała na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Od ósmego roku życia uczyła się gry na fortepianie, później śpiewu u Janiny Janowskiej-Kopczyńskiej i Franciszka Delekty. W 1954 r. została solistką krakowskiego zespołu Jerzego Borowca MM 176.

Od 1955 r. współpracuje z Andrzejem Kurylewiczem (prywatnie mąż Warskiej). Pierwszych nagrań dokonała z prowadzonym przez niego Sekstetem Organowym Polskiego Radia w Krakowie. Jako wokalistka jazzowa zadebiutowała podczas V Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Warszawie. Na I Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie w 1956 r. wystąpiła z Kwintetem Andrzeja Kurylewicza. Rok później śpiewała na tym festiwalu z zespołem Hot Club Melomani. Współpracowała także z zespołem Jazz Believers. W latach 1958–1971 brała udział w Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree w Warszawie jako wokalistka zespołów Andrzeja Kurylewicza. Koncertowała z nimi także za granicą, m.in. w Austrii, NRD, RFN, Francji, Jugosławii, Danii, Szwecji i na Węgrzech.

W krakowskim kabarecie Piwnica Pod Baranami prowadziła własny teatrzyk „Klara”. Komponowała dla tej scenki i pisała teksty, występowała w programach muzycznych i poetyckich. W 1963 r. przeniosła się z mężem do Warszawy. Od 1966 r. prowadziła w stolicy klub muzyczny. Początkowo mieścił się on w siedzibie Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, po kilku miesiącach przeniósł się na Rynek Starego Miasta. Zwany „Piwnicą Wandy Warskiej” był początkowo klubem muzyki współczesnej, a w latach 1982–1985 sceną kameralną Teatru Nowego. Od 1985 r. jest salonem artystycznym i galerią. Występuje w nim, organizuje wieczory literackie i muzyczne oraz wystawy malarskie.

Dokonała nagrań dla archiwum Polskiego Radia i płytowych w kraju, w Wielkiej Brytanii i we Francji. Ze swoimi recitalami występowała m.in. na Kubie, we Francji, w Wenezueli i Niemczech. Jest kompozytorką muzyki do filmu fabularnego Jezioro osobliwości (reż. Jan Batory), serialu telewizyjnego Karino (reż. Jan Batory); filmów krótkometrażowych, m.in. Natura; muzyki dla teatrów dramatycznych i Teatru TV. Jest także autorką instrumentalnego Utworu na 10 kontrabasów i głos oraz muzyki i tekstów pieśni i piosenek. Jej karierze poświęcone zostało hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 188 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)^[1].

Odznaczenia i nagrody:

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;
• niemiecki krzyż zasługi Bundesverdienstkreuz I Klasse;
• w uznaniu zasług dla stolicy Rzeczypospolitej Polskiej uhonorowana Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy (1997)^[2].