Kompozytor, muzykolog, pedagog, literat, wydawca i animator życia muzycznego^[1].

W latach 1948-66 odbywał prywatne studia w zakresie kompozycji i gry na organach pod kierunkiem Idziego Ogiermana–Mańskiego. W latach 1959-60 pobierał konsultacje u Antoniego Hlonda-Chlondowskiego. W latach 1959-1964 studiował muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył pod kierunkiem Hieronima Feichta. W latach 1960-67 odbył studia uzupełniające na Uniwersytecie Warszawskim w zakresie historii u Aleksandra Gieysztora i Jadwigi Karwasińskiej oraz filologii klasycznej u Tadeusza Brzostowskiego, a także kurs bibliotekarski u Ksawerego Świerkowskiego (1962).

Jego utwory wykonywane były w Polsce, m.in. podczas takich festiwali, jak Conversatorium w Legnicy, Laboratorium Muzyki Współczesnej w Białymstoku, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej „Gaude Mater” w Częstochowie, Ogólnopolski Festiwal Kolęd i Pastorałek w Będzinie, oraz za granicą we Francji, Włoszech, w Niemczech i inne.

Jest autorem polskich i łacińskich tekstów poetyckich oraz tłumaczeń z języka francuskiego, włoskiego i łaciny. Do jego tekstów powstały utwory m.in. Mariana Borkowskiego, Edwarda Burego, Antoniego Hlonda-Chlondowskiego, Edwarda Pałłasza, Witolda Rudzińskiego, Mariana Sawy, Romualda Twardowskiego.

Jako muzykolog uczestniczył w wielu konferencjach naukowych w kraju i za granicą (m.in. w Como, Cremonie, Paryżu i Sofii). Jest odkrywcą najstarszego zachowanego zapisu muzycznego w Polsce – Exsultet (ca 1060) z Sakramentarza Tynieckiego oraz kilkudziesięciu utworów muzyki dawnej.

W latach 1957-59 wykładał w Salezjańskim Studentacie Filozoficznym w Kutnie, w latach 1968-69 w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Od 1984 pracuje w Akademii Muzycznej w Warszawie, gdzie prowadzi wykłady z historii muzyki i łaciny muzycznej^[2].