Kiedyś, przed laty, moje podwórko

odwiedzał kataryniarz,

miał katarynkę, na niej papugę

i pod oknami wygrywał,

miał katarynkę, na niej papugę

i pod oknami wygrywał.

Gdy jej właściciel zakręcił korbką,

grała mu stare szlagiery

o Czarnej Mańce, Franku z Targówka,

zimą i w letnie wieczory,

o Czarnej Mańce, Franku z Targówka,

zimą i w letnie wieczory.

Mijały lata wesołe, smutne,

zaginął gdzieś kataryniarz,

tylko obrazek z mego podwórka

widzę przed sobą nieraz,

tylko obrazek z mego podwórka

widzę przed sobą nieraz.

Aż kiedyś odszedł, więcej nie wrócił

staruszek kataryniarz,

a po podwórkach błądzą piosenki,

które przed laty wygrywał,

a po podwórkach błądzą piosenki,

które przed laty wygrywał.^[2]