Gdy moja kotka mrauki ma,

to mruczy, łasi się i łka.

Gdy kocur zaspokoi ją,

ta gryzie, drapie, prycha w głos.

Gdy miłosny minie wam bzik,

wy nam miazgę robicie z nich.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcie im spokój!

Głaskać, pieścić, łaskotać – tak,

ale kopać – nam to nie w smak.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcież nam złapać tchu

im dajcie spokój.

W amorach żona ma to cud,

zaświadczą o tym wszyscy tu.

Gdy minie uniesienie – bęc! –

już żona jest najgorszą z jędz.

Gdy miłosny minie wam bzik,

wy nam miazgę robicie z nich.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcie im spokój!

Głaskać, pieścić, łaskotać – tak,

ale kopać – nam to nie w smak.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcież nam złapać tchu

im dajcie spokój.

Rozkosz królewską umie dać

sąsiadka niżej piętra dwa.

Jeszcze coś szepnie, cmoknie – i

wyłazi z niej królowa żmij.

Gdy miłosny minie wam bzik,

wy nam miazgę robicie z nich.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcie im spokój!

Głaskać, pieścić, łaskotać – tak,

ale kopać – nam to nie w smak.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcież nam złapać tchu

im dajcie spokój.

Kuzynka w czuły wpada ton,

gdy prosi pułk: Prezentuj broń…

Lecz po manewrach larwa znów

zadaje panom straszny ból.

Gdy miłosny minie wam bzik,

wy nam miazgę robicie z nich.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcie im spokój!

Głaskać, pieścić, łaskotać – tak,

ale kopać – nam to nie w smak.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcież nam złapać tchu

im dajcie spokój.

Dlaczego – zapytacie mnie –

w łóżeczku gnijesz całe dnie?

Odpowiem wtedy: tylko tam

ich nie narażam wciąż na szwank…

Gdy miłosny minie wam bzik,

wy nam miazgę robicie z nich.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcie im spokój!

Głaskać, pieścić, łaskotać – tak,

ale kopać – nam to nie w smak.

Niech odpoczną choć chwili pół,

dajcież nam złapać tchu

im dajcie spokój.^[1]