Kiedy idzie się przez miasto

widzi się, że co i raz to

od kawiarni do pomnika

duch zanika

A na rynku same cuda,

kiedy góral gra na dudach

tango „Por la noche negra” –

coś mi nie gra

Co to za rynek bez katarynek

i gdzie te noce bez chwili snu?

Co to za rynek bez katarynek?

Co to za wiosna bez bzu?

Idę panie Leonardzie

idę, ale coraz bardziej

nie wiem, przyznam to ze wstydem,

po co idę

Kiedyś trafnie pan to ujął,

że tu z ludzi ulatują,

jak żurawie w zwartym kluczu,

resztki uczuć

Co to za rynek bez katarynek

i gdzie te noce bez chwili snu?

Co to za rynek bez katarynek?

Co to za wiosna bez bzu?

Ona niby marzy o nim,

artystyczny ma pseudonim

i się każdej nocy szasta

przez pół miasta,

ale kiedy wraca rano

z reputacją poszarpaną

po tej nocnej poniewierce,

łka jej serce

Co to za rynek bez katarynek?

Co to za noce bez chwili snu?

Co to za rynek bez katarynek?

Co to za wiosna bez bzu?

Jak już się odkuje krzynkę,

kupi sobie katarynkę,

a jak jeszcze się ogarnie,

to kwiaciarnię

Na kłopoty i dramaty,

katarynki albo kwiaty,

może też wiosenne deszcze

i coś jeszcze

Leśna droga, obrazy van Gogha,

butelka wina, bilety do kina,

dobre apteki i dyskoteki,

makaron al dente, łany niezżęte,

i słońce, i rzeka,

wiersze Sztaudyngera.

No, nie ma na co narzekać,

jest z czego wybierać!

Co to za rynek bez katarynek

i gdzie te noce bez chwili snu?

Co to za rynek bez katarynek?

Co to za wiosna bez bzu?^[1]