Znajome, zakątki

i rzeka znajoma,

nad którą w dzieciństwie

szumiały nam drzewa.

W ich szumie ukrynta

i nasza historia,

i jutro tworzące się teraz.

Bo tylko tutaj są nasze domy

i ponad nimi jest nasze niebo,

bo tylko tutaj drzew bliska mowa

i gdzieś za lasem ukryte echo.

Bo tylko tutaj prowadzą drogi,

wśród których wybrać musimy własną,

bo tylko tutaj dni są spokojne

i wszystkie noce pod dobrą gwiazdą.

Bo tylko tutaj w kolorach tylu

są krajobrazy aż po horyzont,

bo tylko tutaj jest nasze miejsce,

historii śladem idąca przyszłość.

Znajome są dachy

i wieża znajoma,

ta, z której niedawno

chcieliśmy świat odkryć.

Spójrz, nad nią ptak jakiś

w swym locie przystanął,

chce gniazdo założyć, chce zostać.

Bo tylko tutaj...^[1]