Byłaś tu,

widziałem przecież twoje oczy.

Byłaś tu

taka jak przed rokiem.

Byłaś tu,

nim cienie nocy świt rozproszył,

zanim dzień wpadł otwartym oknem.

Byłaś tu,

choć nie myślałem, że pamiętasz.

Byłaś tu,

moja i nie moja.

Byłaś tu,

jak gdyby smutkiem uśmiechnięta

i jak ja, trochę niespokojna.

I wtedy, sam nie wiem po co,

znów uwierzyłem twym oczom.

Byłaś tu,

mówiłaś: „Przebacz, wszystko minie”...

Byłaś tu,

pośród dawnych wspomnień.

Byłaś tu,

by mi zostawić swoje imię.

Jakże więc mogę cię zapomnieć?...^[2]