Czterdzieści lat minęło, jak jeden dzień,

już bliżej jest niż dalej, o tym wiesz.

Czterdzieści lat minęło, odeszło w cień

i nigdy już nie wróci, rób co chcesz.

A świat w krąg ci roztacza uroki swe

i prosi, żeby brać.

Na karuzeli życia pokręcisz się,

byleby tylko nie za wcześnie spaść.

I chociaż czas pogania,

śmiej się z tego drania,

ciebie na wiele jeszcze stać!

Bo tak mówiąc szczerze

w życiu jak w pokerze,

jest zasada „karta-stół”!

Więc nie wbijaj w głowę,

żeś przeżył połowę ale,

że... dopiero pół!

Czterdzieści lat minęło, to piękny wiek,

czterdzieści lat i nawet jeden dzień.

Na drugie tyle teraz przygotuj się,

a może i na trzecie , któż to wie?

Bo świat tak ci podsuwa uroki swe,

że pełną garścią brać.

Na karuzeli życia pokręcisz się,

bylebyś tylko nie za wcześnie spadł.

A gdy cię czas pogania,

przodem puszczaj drania,

bo masz czterdzieści nowych,

bo masz czterdzieści nowych,

bo masz czterdzieści nowych lat!^[1]