Czy znasz ten kraj,

gdzie martwa cisza leży,

gdzie słońca blask

z za ciężkich chmur nie świeci,

gdzie z głuchych chat nie płynie szept pacierzy,

nie dzwonią z przyzb srebrzyste głosy dzieci?

Czy znasz ten kraj,

gdzie, zda się, zgasło życie?

Tam jeno w mrok

czasami pójdzie skarga,

tam czasem wiatr przyniesie armat wycie

i cichy jęk, co duszą twą zatarga.

Czy znasz ten kraj,

gdzie tuman jeno blady

przechadza się

samotny wśród pustyni

i liczy łez i krwi wylanych ślady

i idzie w dal i wciąż rachunek czyni?

Ja znam ten kraj,

Tam znaczą drogę sławy:

i zorze łun,

i zgliszcz dymiące słupy,

i polny krzyż, przebity kulą, krwawy,

i w ciszy pól sen wieczny śniące trupy...^{[1], [2]}