Głos męski:

Była senna, mętnooka, gdym wyciągał ją z rynsztoka

kiedy wyschła, zobaczyłem

ładny przód, bo wcześniej stała do mnie tyłem

– też był ładny.

Byłem wtedy belfrem młodym

z pensum, ale bez urody

więc ją wziąłem pod opiekę

pomyślałem – przecież trzeba być człowiekiem

– dla młodzieży.

I tak mijały nam przyjemnie chwile wspólne

choć wykształcenie miała raczej dość ogólne

aż dnia pewnego tak jak była, tak wybyła

a za to rano, gdy wróciła, zanuciła...

Głos damski:

Daj mi szkołę, daj nauczkę za uciechy zbyt wesołe

Daj mi lekcję, jakież możesz przeciw lekcji mieć obiekcje

Zrób powtórkę, tak bym chciała znów do szkoły mieć pod górkę

Zamknij w kozie, tak twarzowo młodej kozie na powrozie

Głos męski:

Była cicha i skruszona jak nie ona, ale żona

Dwieście razy w kajeciku przepisała –

Głos damski:

Kocham ciebie mój Króliku

Głos męski:

Bez przymusu

Gotowała mi frykasy, nie tykała mojej kasy

Nie mówiła przy mnie brzydko

Głos damski:

Za to ty mówiłeś do mnie Lolitko

Głos męski:

Nie przy ludziach!

Wreszcie kiedyś, chyba w dniu nauczyciela

spotkałem ją u boku mego przyjaciela

Ja powiedziałem, że nie lubię takich boków

A ona na to –

Głos damski:

Więc ty wreszcie mnie uspokój

I daj mi szkołę, daj nauczkę za uciechy zbyt wesołe

Daj mi lekcję, jakież możesz przeciw lekcji mieć obiekcje

Zrób powtórkę, tak bym chciała znów do szkoły mieć pod górkę

Zamknij w kozie, tak twarzowo młodej kozie na powrozie

Daj mi szkołę, daj nauczkę za uciechy zbyt wesołe

Daj mi lekcję, jakież możesz przeciw lekcji mieć obiekcje

Zrób powtórkę, tak bym chciała znów do szkoły mieć pod górkę

Zamknij w kozie, tak twarzowo młodej kozie na powrozie^[1]