Los Cię w drogę pchnął, tak jak wielu od 100 lat

Nie wiedziałeś dokąd iść, ale chciałeś zdobyć świat

Gdy w walizki mrok, pakowałeś życie swe

Nie wierzyłeś, że na dnie tęsknota zmieści się (na dnie)

Kilometrów szmat dziś od Polski dzieli Cię

Łatwiej pewnie żyć, częściej pewnie śmiejesz się

Tylko czasem, gdy nikt nie widzi, serce łka

I na szary obcy próg, samotna spada łza (spada łza)

Do kraju wracać już czas

Póki siłę w sobie masz

Dusza twa, drogę zna

Tu jest twój dom

Nadaremnie szukasz go

To twój dom

A tu pięknie tak, coraz lepiej dzieje się

Poza tym, że ktoś jest „za”, a ktoś ciągle mówi „nie”

Los Cię w drogę pchnął, tak jak wielu od 100 lat

Ale teraz szansę masz, by nadziei szepnąć tak (szepnąć tak) :

Do kraju wracać już czas

Póki siłę w sobie masz

Dusza twa, drogę zna

Tu jest twój dom

Nadaremnie szukasz go

To twój dom

Tu jest twój dom/bis^[1]