Do szopy, hej, pasterze,

do szopy, bo tam cud.

Syn Boży w żłobie leży,

by zbawić ludzki ród.

Śpiewajcie Aniołowie, pasterze grajcie Mu.

Kłaniajcie się Królowie, nie budźcie Go ze snu.

Ten Bóg przedwiecznej chwały,

Bóg godzien wszelkiej czci,

patrz w szopie tej zbutwiałej,

jak słodko On tu śpi!

Śpiewajcie Aniołowie...

On Ojcu równy w Bóstwie

opuszcza niebo swe.

A rodzi się w ubóstwie

i cierpi wszystko złe!

Śpiewajcie Aniołowie...

Padnijmy na kolana,

to Dziecię, to nasz Bóg,

uczcijmy niebios Pana,

miłości złóżmy dług.

Śpiewajcie Aniołowie...^{[1], [2]}