Pod koniec marca 1942 roku część oddziałów Polskich Sił Zbrojnych wycofana została ze Związku Radzieckiego na Bliski Wschód. Mniej więcej w tym czasie Feliks Konarski napisał Drogę do Warszawy i skomponował do niej muzykę. Piosenkę wykonano w maju tego roku, w Teheranie, gdzie działał Teatr Żołnierza Polskiego. Wtedy jeszcze, jak wyznał po latach sam autor piosenki, „nikt z żołnierzy późniejszego 2 Korpusu nie zastanawiał się w drodze do Persji nad tym, że z Persji do Polski jest bardzo daleko. Każdy z nas czuł i był przekonany, że ruszamy w drogę żołnierską twardą, uciążliwą, ale w drogę do Warszawy”. Piosenka zyskała znaczną popularność, była wielokrotnie wykonywana w programach Teatru Żołnierza. Śpiewano ją w Syrii i w Egipcie, a później we Włoszech. Dotarła także do Anglii, gdzie szczególnym powodzeniem cieszyła się wśród słuchaczy Szkoły Podchorążych w North Berwick w Szkocji^[1].