W pustym światłocieniu uczuć

wiem, że chcesz odnaleźć sens

bliskich sercu cichych pragnień, prostych słów

odejdź stąd – nie znam cię

w bladym wyrzeźbionym geście odnajduję własną twarz

drzemie we mnie cień nadziei

rozpacz wie, ona zna ciebie, mnie

po prostu wyjdź i zamknij drzwi – zatrzymaj czas na kilka chwil

po prostu wyjdź i zamknij drzwi – zatrzymaj czas na kilka chwil

czuły ciepły szept szczerych prostych słów

bezmiar pocałunków otchłań najprawdziwszych snów

powódź uczuć trwa – serce daje znak

i z prądem pragnień popłyń – nie poddawaj nas

gdy uparty czas chce dogonić nas

targa nas i ciągnie, chce usłyszeć: pass

możesz zawsze wejść i wyjść

i wejść i wyjść – i wejść, lecz nie zamykaj drzwi

po prostu wyjdź i zamknij drzwi – zatrzymaj czas na kilka chwil

po prostu wyjdź i zamknij drzwi – zatrzymaj czas na kilka chwil

w korowodzie własnych myśli połączonych szukam serc

pajęczyna melancholii wokół nas

szkoda słów, nie znasz mnie…

w rozścielonych kwiatach róży zakurzonych szukam chwil

skromnych uczuć zapomnianych dziki kwiat, złączył coś…

złączył nas!

po prostu wyjdź i zamknij drzwi – zatrzymaj czas na kilka chwil

po prostu wyjdź i zamknij drzwi – zatrzymaj czas na kilka chwil.^[2]