Gdy świat tryumfuje, miłe aplauduje, a wraz wszystko stworzenie, –

Przyszedł z nieba Pan chwały, aby zbawić świat cały, –

Stąd dziś wesele, że w ludzkiem ciele, Bóg światu głosi, pokój przynosi. –

Przy swojem narodzeniu.

Drży od zimna Dziecię, bo w podłe powicie Jezus jest uwiniony, –

O Jezulu maleńki, proś przynajmniej Mateńki, –

Aby Cię wzięła i uwinęła w ciepłe piernaty w miękkie bławaty, –

Do serca przytuliła.

Jezulu rad będę, dać Ci na kolędę, ze serc naszych Ofiary, –

Aby Cię zagrzewały i to nam wyjednały, w ostatnim skonie, –

Przy Twej obronie, w Twem sercu Panie, dla nas mieszkanie, –

Dajże to Boskie Dziecię.^[1]