Gdzie ci mężczyźni,

prawdziwi tacy,

orły, sokoły, herosy?

Gdzie ci mężczyźni

na miarę czasów,

gdzie te chłopy... Gdzie!

Dookoła jeden z drugim

jak nie nerwus to histeryk,

drobny cwaniak, skrzętna mrówa,

niepoważne to, nieszczere.

Jak bezwolne manekiny,

przestawiane i kopane,

gęby pełne wazeliny,

oczka stale rozbiegane.

Bez godności, bez honoru,

zakłamane swoje racje

wykrzykuje taki w domu

/śmiesznym szeptem po kolacji./X3

Gdzie ci mężczyźni...

Bojownicy spraw ogromnych,

owładnięci ideami

o znaczeniu wiekopomnym

i wejrzeniu jak ze stali.

Gdzie umysły epokowe,

protoplaści czynów większych

niż pokątne, zarobkowe

kombinacyjki przed pierwszym.

Nieprzekupni, prości, zacni,

wielkoduszni i szlachetni,

gdzie oni, gdzie tytany

/woli, czynu, intelektu.../X3

Gdzie są prawdziwi

mężczyźni tacy,

orły, sokoły, bażanty?

Gdzie ci mężczyźni

na miarę czasów,

gdzie te franty...

Gdzie? Gdzie? Gdzie? Gdzie?

Nie ma, nie ma, nie ma...

Gdzie te chłopy, gdzie?!^[1]