Posłuchajcie tej historii,

która kiedyś się zdarzyła

i zmieniła życie ludzi

a tak ona się zaczyna

Na Podlasiu, hen na wschodzie

Gdzieś pod lasem człowiek siedział

Na kamieniu pod topolą

Człowiek siedział sobie sam

Pustą flaszkę w ręku trzymał

Nie miał w życiu nic on już

Nikt się przy nim nie zatrzymał

Nawet jego anioł stróż

Nie miał żalu do nikogo

Pogodzony z losem siedział

W samotności swej człowieczej

Oczy zamknął ze zmęczenia

Wtem usłyszał głos z oddali

Choć nikogo tam nie było

Niebo całe rozjaśniało

Co człowieka przeraziło

Zszedł na sam dół Pan Największy

Przez ogromny skoczył rów

Nosa podtarł człowiekowi

I powiedział synu mój.

Nie ma, co tak tutaj siedzieć

Jeszcze wilka zaraz złapiesz

Idź do domu weź poduszkę

I się połóż na kanapie

No i poszedł we wsi stronę

Do zamkniętych drzwi zastukał

Przywitała go kobieta,

Której całe życie szukał

Zaprosiła go do domu

Bo na zewnątrz był już ziąb

Otuliła, pokochała

I stąd się mój ojciec wziął^[1]