Z bicepsem naprężonym stoimy bawidamki

Wołamy nasze żony, sąsiadki i kochanki

Gdy spojrzysz na to z boku pomyślisz, że to tanie

A wszystkie te działania by wzbudzić zachwyt w paniach

Pilniczki, koafiury, solaria, makijaże

Robimy się na bóstwa z niewieścich sennych marzeń

Nosimy brody drwala, brodaty drwal ma branie

Mistrzowie serc łamania, prymusi podrywania

Zegarki mamy złote jak zęby Rosjanina

W portfelu pływa flota, co żadna armia ni ma

Wznosimy w górę szable – rycerze lansowania

A wszystkie te działania by wzbudzić zachwyt w paniach

Łeb pełen jest cytatów z Tuwima i Norwida

Zapyta ktoś: „A na co?” się taki cytat przyda

Bo miło jest cytować, gdy księżyc lśni nad granią

Mistrzowie serc łamania, prymusi podrywania

Takiego zachowania rachunek klęsk się kłania

Aż do nadskakiwania i skompromitowania

Wciągani ku otchłani wiecznego wychwalania

A wszystkie te działania by wzbudzać zachwyt w paniach

Choć nasze szpanowanie to obciach, wstyd i chała

Lecz, psiakrew, drogie panie… najgorsze, że to działa!

Więc precz fałszywy wstydzie, precz zbędne zaniechania

Przed nami wciąż zadania! Prymusi podrywania!^[1]