A wierniem ja Panu Bogu służyła,

Kiedym ja tę jabłoneczkę sadziła.

Posadziłam w ogródeczku przy drodze,

Którędy mój kochaneczek przyjedzie.

I nie wyszła jabłoneczce godzina,

Już się moja jabłoneczka przyjęła.

Już ci mojej jabłoneczce rok mija,

Już się moja jabłoneczka rozwija.

I nie wyszło jabłoneczce dwie lecie(1),

Już na mojej jabłoneczce jest kwiecie.

I nie wyszło jabłoneczce trzy lata,

Już ci moja jabłoneczka ma jabłka.

Czerwone mi jabłuszeczka rodziła,

Zielonemi usteczkami okryła.

Urwała ich starsza druhna dwanaście,

I zaniosła na zameczek staroście(2).

A starosta jabłuszeczkom bardzo rad,

Oj zaprosił starszą druhnę na obiad.^{[1], [2]}