Znam uliczkę w pewnym mieście,

w pewnym mieście, w pewnym kraju,

tam w akacji i w agreście

ptaki śpiewem mnie witają...

i bałałajka,

jak senna bajka,

i bałałajka

w jesiennej mgle.

Z dalekiej strony

głos jej zmęczony

w uliczce błądzi i woła mnie.

Może znajdzie się w tym mieście

wśród akacji i w agreście,

może znajdzie mnie tą nutką,

jak przed laty, choć na krótko...

ta bałałajka,

jak senna bajka,

ta bałałajka

w jesiennej mgle.

Z dalekiej strony...

Oddział ruszyć miał na wroga,

lśnił u boku ostry bagnet,

i mówiły „Wróć, na Boga!” –

czyjeś oczy, oczy czarne...

i bałałajka,

jak senna bajka,

i bałałajka

w jesiennej mgle.

Z dalekiej strony...

Jest uliczka w pewnym mieście,

tam dziewczyna na mnie czeka.

Jakże wrócę do niej wreszcie,

gdy już tego miasta nie ma?

Jest bałałajka,

jak senna bajka,

jest bałałajka

w jesiennej mgle.

Z dalekiej strony...^[2]