Ułożyli ją partyzanci Gwardii Ludowej z okolic Kraśnika Lubelskiego, którzy w 1943 r. w pobliżu wsi Szastarka wykoleili niemiecki transport towarowy zdążający na front wschodni. Jakież było ich zaskoczenie, gdy w rozbitych wagonach, zamiast spodziewanego sprzętu i żołnierzy Wehrmachtu, znaleźli jedynie sól przeznaczoną dla kuchni polowych. To zdarzenie stało się tematem żartobliwej, a miejscami i dosadnej kolędy^[1].

Drugi wariant tekstu został nadesłany przez Krystynę Dec w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”^[2].