Pozostały za nami w dali

Szkockie deszcze, szkockie mgły,

Każdy z nas się do czynu pali,

Każdy ziścić chce swe sny.

Żegnaj słodka Szkocjo

I beztroski życia tryb,

Teraz masz znój, trudy i emocje,

Komandosi – to my!

Ani skały, ani morze,

Nie przerażą dzisiaj nas,

Gdy zabłysną krwawe zorze

I do boju przyjdzie czas.

Płyńmy ciemną nocą

Pod osłoną szarej mgły,

By na lądzie zmierzyć się z przemocą,

Komandosi – to my!

Gdy z wyprawy powrócimy,

Słodkie dziewczę czeka nas,

A gdy do niej się tulimy,

Tak myślimy wszyscy wraz:

Może świt zabłyśnie,

Może spełnią się me sny?

Polskie dziewczę mocno mnie uściśnie,

Komandosi – to my!^[1]