Wariant 1
StrzałkaKrakowiaczek ci ja, krakowskiej natury
Kto mi w drogę włazi, ja na niego z góry.
Krakowiaczek ci ja, któż nie przyzna tego.
Siedemdziesiąt kółek u pasika mego.
Krakowiaczek ci ja, na piędź podkóweczka,
U mojej koszuli czerwona wstążeczka!
Krakowiaczek ci ja, w Krakowiem się rodził,
Siedem latek miałem, gdym do karczmy chodził!
Potym ci to poznać chłopca krakowiana,
Chociaż wiatr w kieszeni, mina jak u pana!
Z chłopca krakowiana kawałek szlachcica,
Nie chodzi po ziemi, ino po tarcicach!
Chłopcy krakowiacy Tarnowskiego pana,
Każcie sobie zagrać: dana ino dana (hu, ha!)
A jak ci ja urżnę krakowiaka z nogi,
Pójdą wiechcie z butów a trzaski z podłogi.
Nuże dalej w pary, ręce se podajcie,
Jak nasi ojcowie, krakusa śpiewajcie (hu, ha!)
Uderzmy w podkówki, niech przyzna świat cały,
Że krakowski taniec wart jest wiecznej chwały![1]
Wariant 2
StrzałkaKrakowiaczek ci ja krakowskiej natury,
kto mi wlezie w drogę, ja na niego z góry.
/Krakowiaczek ci ja, któż nie przyzna tego,
siedemdziesiąt kółek u pasika mego./bis
Krakowiaczek ci ja z czerwoną czapeczką,
szyta kierezyja, bucik z podkóweczką.
/Gra mi wciąż muzyka, a kółka trzepocą,
jak małe księżyce w blasku się migocą./bis
Wisło moja, Wisło, rzeko błękitnawa,
kłania ci się Kraków, kłania i Warszawa.
/Bo się w tobie, Wisło, Wanda utopiła
by nie pójść za Niemca, do wody skoczyła./bis
Na krakowskim rynku grają na bębenku,
czarna kura z czubem tańczy wciąż z Jakubem,
/gołąb zaś do taktu nóżką przytupuje,
1. |
Świerczek Wendelin, Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, Kraków, Księża Misjonarze, 1917, z. II, nr 55, s. 81, 82. |
2. |
Poźniak, Włodzimierz, Piosenki z krakowskiego, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1955, s. 13, 14. |
3. |
