Piszę wciąż do Ciebie najróżniej

Przez te najdziwniejsze w życiu moim dnie,

Listy, jak zgubieni podróżni

Błąkają się gdzieś nie wiadomo gdzie.

Może wiatr je jesienny niesie jesienią,

Może listy jak liście po świecie gna!

Zresztą – Boże – cóż listy zmienią,

Jeśli ciągle, ciągle jeszcze trwa:

Kriegsgefangenenpost – to brzmi, jak tajemnica,

Kriegsgefangenenpost – to pociągów daleki świst.

Kriegsgefangenenpost – to Twój dom, numer, ulica

Kriegsgefangenenpost – to czekanie na Twój list.

Krieg – rozumiesz – to wojna,

Gefangene – jeniec – to ja...

Czy jesteś już spokojna,

Gdy znasz te słowa dwa?

Kriegsgefangenenpost – to brzmi, jak tajemnica,

To pociągów daleki świst,

To czekanie na Twój list.

Nie wiem nawet, czy na mnie czekasz,

Nie wiem, czy powracać warto będzie znów –

Wołam, wołam Ciebie z daleka

Tym najdziwniejszym spośród wszystkich słów!

Głos mój wicher jesienny niesie jesienią,

List mój, jak liść jesienny po świecie gna!

Moja miła – cóż listy zmienią,

Jeśli ciągle, ciągle jeszcze trwa:

Kriegsgefangenenpost – to brzmi, jak tajemnica…^{[1], [2]}