Jego dynastia mocno tkwi

w siodle, które dźwigamy my.

Nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

Buntu nie boi się władca ten,

co by z powiek spędzał mu sen.

Nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

Ja ty ona my wy oni on –

wszyscy liżemy mu dupę wciąż.

Nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

Długo panował nam perski szach,

Chomeini też runął trach!

Lecz nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

A może się zdarzyć, że jordański król

też będzie musiał przeżyć ten ból.

Lecz nie poradzisz nic, bracie mój,

Gdy na tronie siedzi chuj.

W dalekiej Etiopii zdarzył się fakt,

że negus, Król Królów, też z tronu spadł.

Lecz nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

A i w Hiszpanii, każdy to wie,

że stary Franco nie ostał się.

Lecz nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

Pewnego dnia obudzi nas huk,

brytyjska korona poleci na bruk.

Lecz nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

A czy mieszkańcy Tokio i Kioto

nie rzekli „Koniec!” do Hirohito?

Lecz nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy na tronie siedzi chuj.

Więc nie rwij włosów i nie załamuj rąk,

pomęczysz się jeszcze niejeden rok,

bo nie poradzisz nic, bracie mój,

gdy za chujem idzie chuj.^[1]