Przytoczony tekst ma pochodzenie kurpiowskie z zachowaniem niektórych właściwości dialektycznych.Źródłem tej pieśni jest średniowieczny zbiór przypowieści, znany powszechnie pod nazwą Gesta Romanorum (Historie rzymskie). Powstał on między XIII a XVI wiekiem w Anglii i rozpowszechnił się w całej Europie. Także w Polsce ukazało się jego kilka wydań. Teksty były dobrze znane księżom, gdyż wykorzystywali je do celów moralizatorskich. Każda bowiem historia zawierała na końcu tzw. „wykład obyczajny”. Z tego zbioru kilka opowiadań zagościło wśród ludu m.in. powyższy utwór o niewdzięcznych córkach, który został zaadoptowany jako pieśń. Najprawdopodobniej dokonał tego duchowny bądź osoba z wykształceniem literackim, gdyż nie jest to do końca tekst w „duchu ludowym”.

Pieśń jest spotykana na Mazowszu, Śląsku i w Małopolsce. Na Morawach można spotkać jej różne warianty.

Szekspirowski król Lear również wywodzi się z Gestów, a w naszej literaturze Kasprowicz na tym tle tworzy balladę Król Lir z Biedaczewa^[1].