Krzyknijcie, muzy Olimpu ziemskiego,

witajcie Gościa kraju niebieskiego,

piejcie, syreny, bo nie ma ceny

Król nieba i ziemie.

I satyrowie lub dzicy, skakajcie,

piskliwe głosy dzisiaj wydawajcie,

wszak i zwierzęta, lotne ptaszęta

dzisiaj przyśpiewują.

Piekło dziś skacze, lub z żalu i z złości,

widząc, że zstąpił Bóg na te niskości;

niechaj że skacze, żałośnie płacze

z swej nieszczęśliwości.

A gdy anieli niebiescy weseli,

że będą Boga w ludzkim ciele mieli,

my, żyjąc w ciele, weselmy się śmiele

z naszej szczęśliwości.^[1]