Liczymy zielone sztachety

i kwiatki niebieskie na torze.

Odjeżdżasz, mój miły, niestety!

inaczej zresztą być nie może.

Niedobrze mi będzie bez ciebie,

lecz Jakoś uporam się z tym.

Chcesz wierność przyrzekać? Nie trzeba!

Ja, mój kochany, jedno wiem.

Ty zapomnisz o letniej przygodzie,

o ławeczce w zielonym ogrodzie,

o czeremchach, co słodko pachniały

i płatki swe sypały tak jak deszcz...

O spacerach wśród łanów szumiących,

o dniach parnych i nocach gorących,

o altance wśród starych akacji,

o kochance zapomnisz też.^[1]