Ludzkości żeńce plon bogaty

Znosimy z trudem w cudzy bróg,

Lecz przyjdzie dla nas dzień wypłaty;

Płatnikiem wówczas będzie Bóg!/bis

Dalej więc, dalej więc, wznieśmy śpiew

Z sztandaru swego pełni chwały,

Obcy mu zemsty szał, grzeszny gniew

Miłości zrodził go siew,

A kolor jego śnieżno-biały,

Bo go nie plami bliźnich krew./bis

Nic nie upadla bardziej duszy,

Niż nienawiści wstrętny jad...

Co złe, dłoń Boża sama skruszy,

Co dobre uczci Bóg i świat!/bis

Dalej więc...

Gmach samolubstwa już się wali,

Zburzyła go Chrystusa moc.

Gdy będziem z Bogiem pracowali,

Pierzchnie przed słońcem fałszu noc!/bis

Dalej więc...

Precz ze strzelbami, sztyletami!

Niech zginie gwałt i rzeź i mord!

Chrystusa znamię rządzi nami,

Nie pójdziem śladem dzikich hord!/bis

Dalej więc...

Ufajmy! Prawda fałsz zwycięża!

Zawsze ustąpi duchowi cień!

Ten, co świat podbił bez oręża,

I nam triumfu ześle dzień!/bis

Dalej więc...^[2]