Złamany więzienną katuszą

Skonałeś bez żalu i łkań,

Swej walce o sprawę ludową

Złożyłeś ostatnią swą dań./bis

Dla sprawy wolności i ludu

Przedwcześnie zstąpiłeś dziś w grób,

A my, towarzysze twej walki,

Na cmentarz odnieślim twój trup./bis

Nie zmarłeś za kratą więzienną,

Nie znęcał nad tobą się kat.

Zamknęliśmy sami twe oczy,

Gdyś żegnał na zawsze ten świat./bis

Odnieśliśmy martwe twe zwłoki

Na smutny, ostatni już kres,

Lecz ból naszych piersi nie tłoczył

I w oczach nie było już łez./bis

Nie, wściekłość nas tylko dławiła,

W źrenicach zapalał się gniew,

Przysięgliśmy pomścić twą stratę

I krwią się wypłacić za krew./bis

W twe ślady my wszyscy pójdziemy

Na ciężką niedolę i trud,

Jak ty, miłe życie oddamy

Za sprawę wolności, za lud./bis

Jak ty, poświęcimy swe ciała,

Krwią własną użyźnim ten ląd,

By dojrzeć mógł posiew żelazny,

By przyszło zwycięstwo i sąd./bis

Lecz wiemy, jak tyś wiedział, bracie,

Że z naszych popiołów i krwi

Narodzi się mściciel płomienny

I będzie silniejszy niż my./bis^[1]