Spreparowano mi mózg typu: „Odtąd–dotąd”

Numerowane sny, chronią mnie przed głupotą

Swą rolę dobrze znam, wiem co należy do mnie

Marzenia ktoś mi skradł i nie mam żadnych wspomnień!

Cholerny świat, wciąż pełen łajna

A każdy człek, Augiasza stajnia

Choć jestem psem, psem mechanicznym

Nie zmienię ich, jestem bezsilny

Jak długo stoję tu – tego nikt nie wie

W krąg każdy to mój wróg. Kłamliwe plemię!

Złodziei chodzi tłum z maskami psiej dobroci

Ich paser to ten ksiądz, co w złotej komży chodzi

Cholerny świat, wciąż pełen łajna

A każdy człek, Augiasza stajnia

Choć jestem psem, psem mechanicznym

Nie zmienię ich, jestem bezsilny

Gdy obserwuję ich, jak maszerują razem

Mam w oczach dziki błysk, a w głowie myśli krwawe

Lecz zaraz śmiać się chce, gdy nagle zaczną pląsać

Obnosząc dumnie swe nabrzmiałe żółcią jądra

Cholerny świat, wciąż pełen łajna

A każdy człek, Augiasza stajnia

Choć jestem psem, psem mechanicznym

Nie zmienię ich, jestem bezsilny.^[3]