Bardzo lubię sprzątać w domu, sprzątać miło jest

Zmiatam, ścielę, myję schody i tu pech.

Bo pan uważa, że jest za czysto, a pani mówi, że nie.

I kłótnia jest co dnia.

Przez wszystkie dni tygodnia

Słychać tylko pani płacz i pana śmiech.

Rozwiążę ten problem dziś w nocy!

Gdy wszyscy zasną, to ja po cichutku…

Zapalę zapałkę i spłonie dom powolutku.

I pan nie będzie się śmiał, i pani nie będzie płakała.

Wśród płonących antyków skwierczeć będą dwa ciała.

Pył tylko zostanie z tych owych dwóch ciał

I wnet w okolicy rozlegnie śmiech

To ja wtedy będę się śmiał!

No tak, tylko kto to potem posprząta? (ech…)^[1]