Błagam Cię, Boże, nocą i dniem,

byś skrzydłem sokoła uczynił mnie,

błagam Cię, Boże, nocą i dniem,

byś skrzydłem sokoła uczynił mnie.

Słońca na niebie dosięgnąć chcę, Panie,

i drogi zgubionej odnaleźć ślad.

Ach, ach, patrz, jak serce me

pali się w płomieniach tęsknoty tej…

Wiesz, że nie potrafię obronić się, Panie,

przed bólem i żalem, więc zabij mnie…

Jak ptak, co po niebie krąży cały dzień

i tylko może go powstrzymać śmierć,

tak moje serce pełne jest łez, Panie,

i drogę zgubioną odnaleźć chce.

Ach, ach, patrz, jak serce me

pali się w płomieniach tęsknoty tej…

Wiesz, że nie potrafię obronić się, Panie,

przed bólem i żalem, więc zabij mnie…

Nie potrafię obronić się, Panie,

przed bólem i żalem, więc zabij mnie^[1]