Ona:

Taka jestem dziś roztargniona, że wciąż targam na sobie ubranie

jeśli wnet się nie skupię, to skonam lub z ubrania mi nic nie zostanie

Jeszcze wczoraj twa bliskość by mogła tak mnie skupić, że ciaśniej się nie da

ale dzisiaj – i nie myśl żem podła – dziś bliskości mi więcej potrzeba

Bo gdy wiosenne dopadną mnie nastroje, to do bliskości nie wystarczy już nas dwoje

potrzebny będzie jeszcze jeden bliski bliźni, by powstał trójkąt a w nim ja i dwaj mężczyźni

Z powodu wszystkich tych atmosferycznych frontów na niepodległość trzeba wybić się trójkątów

On:

Nie sądź miła, że cię nie rozumiem, nie sądź miła, że cię osądzam

skoro sam cię już skupić nie umiem, niech zarządza co trzeba twa żądza

Jedno małe mam tylko życzenie a nie miałem za wiele ich dotąd

osobiście nie lubię trójkątów, proponuję ci zatem czworokąt

Skoro wiosenne nastroje tak cię biorą, łatwiej stawimy chyba czoła im we czworo

bo gdy się zbliży do nas dwoje nowych bliźnich, zadana dumie rana łatwiej się zabliźni

I obwieścimy wtedy razem wszyscy światu, że już umiemy podnieść trójkąt do kwadratu

Razem:

Skoro wiosenne nastroje tak nas biorą, łatwiej stawimy chyba czoła im we czworo

bo gdy się zbliży do nas dwoje nowych bliźnich, zadana dumie rana łatwiej się zabliźni

I obwieścimy wtedy razem wszyscy światu, że już umiemy podnieść trójkąt do kwadratu.^[1]