Przyśpieszmy kroku, chłopcy i dziewczęta,

i niech piosenka

obiega świat.

W pochodzie ptak ją nuci,

szumią drzewa

i z nami śpiewa

słoneczny wiatr!

Brzmi zgodny śpiew

pokoju budowniczych

tak wielu, że nas z marszu nie policzysz!

Idziemy, niech pogodę śpiew kołysze,

my towarzysze

zwycięskich lat!

I górnicy,

i hutnicy,

i murarze,

kolejarze,

i rolnicy,

ogrodnicy,

krawcy, tkacze,

i spawacze,

i cywile, i żołnierze.

Wróg nam pieśni nie odbierze!

Tara bam, tara bam,

wróg nie wydrze pieśni nam!

Bo pieśń nie tylko zrywa się w pochodzie,

uskrzydla co dzień

młodzieńczy trud.

Jej rytm popędza serca, nagli młoty

i do roboty

nas będzie wiódł.

To śpiew weselny naszej wspólnej pracy,

żałobny marsz dla ciemnych podpalaczy.

Niesiemy pieśń i ona nas porywa,

i brzmi szczęśliwa,

gdy śpiewa lud!

I górnicy,

i hutnicy,

i murarze,

kolejarze,

i rolnicy,

ogrodnicy,

krawcy, tkacze,

i spawacze,

i cywile,

i żołnierze.

Wróg nam pieśni nie odbierze!

Tara bam, tara bam,

wróg nie wydrze pieśni nam!

Niesiemy pieśń i ona nas porywa,

i brzmi szczęśliwa,

gdy śpiewa lud!^{[1], [2]}