Nie było miejsca dla Ciebie

w Betlejem w żadnej gospodzie,

i narodziłeś się, Jezu,

w stajni, ubóstwie i chłodzie.

Nie było miejsca, choć zszedłeś

jako Zbawiciel na ziemię,

by wyrwać z czarta niewoli

nieszczęsne Adama plemię.

Nie było miejsca, choć zszedłeś

ludzkość przytulić do łona

i podać z krzyża grzesznikom

zbawcze skrwawione ramiona.

Nie było miejsca, choć zszedłeś

ogień miłości zapalić

i przez swą Mękę najdroższą

świat od zagłady ocalić.

Gdy liszki mają swe jamy

i ptaszki swoje gniazdeczka,

dla Ciebie brakło gospody,

Tyś musiał szukać żłóbeczka.

A dzisiaj czemu wśród ludzi

łez tyle, jęków, katuszy?

Bo nie ma miejsca dla Ciebie

w niejednej człowieczej duszy.^[2]