Nie wołaj o pomoc – nie nadejdzie.

Nie próbuj się bronić – szkoda sił.

To nieposkromiony, to rydwan stukonny

co pędzi, a ty – ty pędzisz w nim.

I choćbyś uciekał – to ją gonisz.

I choćbyś się skrywał – szukasz jej.

I choćbyś udawał, żeś ślepy na nagość

i głuchy na szept – nie umkniesz jej.

  Nie pokonasz miłości,

  Nie pokonasz miłości,

  Nie pokonasz miłości,

  Nie zwyciężysz jej w sobie – to wiedz.

  Nie pokonasz miłości,

  Nie zwyciężysz jej,

  Odłożysz wszelką broń,

  Gdy ujrzysz ją.

Choć mówią o tobie – żeś ze skały.

Choć wszystko widziały oczy twe.

Gdy ujrzysz ją całą, to nagle popadniesz

w nieśmiałość i wiedz – dosięgnie cię.

  Nie pokonasz miłości,

  Nie pokonasz miłości,

  Nie pokonasz miłości,

  Nie zwyciężysz jej w sobie – to wiedz.

  Nie pokonasz miłości,

  Nie pokonasz miłości,

  Nie pokonasz miłości,

  Nie zwyciężysz jej w sobie – to wiedz.

  Nie pokonasz miłości,

  Nie zwyciężysz jej,

  Odłożysz wszelką broń,

  Gdy ujrzysz ją.^[2]