Łaskawie chciej oszczędzić strzał

wprost w plecy tego, który dał

nam tyle szczęścia.

Kupidyn żartem napiął tuk,

a ty byś chciała zaraz już

ustrzelić męża.

Mam zaszczyt więc

nie prosić cię

o rękę twą

i zamiast niej

wyciągnij ku mnie

swoją dłoń.

Chcę, aby dzikich ptaków klucz

otwierać wolność zawsze mógł,

bez której zginę.

Precz z marynatą, która ma

zakonserwować serca dwa

na wieczną zimę…

Mam zaszczyt więc

nie prosić cię

o rękę twą

i zamiast niej

wyciągnij ku mnie

swoją dłoń.

Czar Wenus często traci moc,

gdy okazuje się, że noc

poświęca praniu.

Za żadną cenę nie chcę, by

mej róży płatki w sosie szły

na drugie danie.

Mam zaszczyt więc

nie prosić cię

o rękę twą

i zamiast niej

wyciągnij ku mnie

swoją dłoń.

Syreni blednie rychło blask,

gdy nim szafuje raz po raz

wszędzie i ciągle.

Zatłuścić łatwo czuły list,

gdy wśród kotletów jarskich tkwi

w kucharskiej książce.

Mam zaszczyt więc

nie prosić cię

o rękę twą

i zamiast niej

wyciągnij ku mnie

swoją dłoń.

Może wydawać komuś się,

że puszka to odkrycie jest

rewolucyjne.

Lecz ja mam swój prywatny sąd

i nie dam siebie wsadzić do

konserwy rybnej.

Mam zaszczyt więc

nie prosić cię

o rękę twą

i zamiast niej

wyciągnij ku mnie

swoją dłoń.

Kucharki w tobie nie chcę mieć,

gosposia marna z ciebie jest

więc sobie daruj.

Zechciej mi tylko służyć tam,

gdzie miejsce jest dla wielkich dam

i mnie pocałuj.

Mam zaszczyt więc

nie prosić cię

o rękę twą

i zamiast niej

wyciągnij ku mnie

swoją dłoń.^[1]