Nużmy, wszyscy zaśpiewajmy z weselem, –

Że Pan Chrystus jest naszym Zbawicielem; –

Panna Marya Syna porodziła, –

We żłobie Go na sianku położyła.

Porodziwszy wdzięcznie Go pozdrowiła, –

Jako Bogu pokłon Mu uczyniła, –

Z nabożeństwtm Go na tece swe wzięła, –

Z uczciwością do serca przytuliła.

A we wszystkiem jak najwierniej służyła, –

I nim samym swe ubóstwo cieszyła, –

A oczu swych od Niego nie skłoniła, –

W którym i serce swroje utopiła.

Przez te Panno, niewymowne radości, –

Daj nam zażyć tu duchownej słodkości, –

Niech się z Tobą tu cieszym z Syna Twego, –

A w niebie dojdziem radości onego. Amen.^[3]