Któż piękniejszy podać zdoła wzór na doskonałość koła

Niż ten adres dla apaszek, szalów, chust

Kwintesencja twej urody, troszkę ciut poniżej brody

Ciut powyżej raju, który zwie się biust

Mój spokój serca stłukła

Twa szyja wściekle smukła

Tak wklęsła, jak wypukła

Nadszyjo z wszystkich szyj

Ubóstwiać, admirować

Gilgotać, obcałować

Dopieszczać, molestować

Od mych dotyków drżyj!

Wytrawna jak ratafii

Zapomnieć nie potrafię

O cesze twej żyrafiej

Z tą szyją naprzód przyj!

Zabawka jak z James Bonda

Ideał w kształcie ronda

Niech schowa się Gioconda

A mnie się, szyjo, śnij!

Być Draculą, krwioholikiem, być twej szyi ogrodnikiem

Co malinki krwiste sadzi z własnych ust

Albo skrzypkiem być, muzykiem; trącać, smagać szyję smykiem

Niech się trzęsie broda, niech faluje biust!

Opisom się wymyka

Twa erotyczna grdyka

Co ślinę, gdy przełyka

To aż mnie trzęsie dreszcz

Masz we mnie niewolnika

Jak lis dla kłusownika

Tkwię w szyi twojej wnykach

I ryczę ranny zwierz

Jak piękna bramka Barcy

Spod pędzla mistrza arcy

Szaleją ksiądz, chłop, harcerz

Swą szyją ludzkość ciesz!

Ech! W szyję tę się wpijać!

Bielutka jak lelija

Tyś moja bądź niczyja

I dobrze o tym wiesz

Jeśli bowiem mnie porzucisz, ku innemu szyję zwrócisz

I wyrzucisz swego szyjofila precz

Właścicielko pięknej szyi – nie rób z siebie podłej żmii

Bo cię w związku z szyją spotka straszna rzecz

Namiętne przytulenie

Zamieni się w duszenie

Me palce na twej szyi

Torturą będą dlań

Uduszę w okamgnieniu

Niestraszne mi więzienie

Najmniejszy haust powietrza

Nie przejdzie przez twą krtań

Na słońcu, jak i w cieniu

W kulisach i na scenie

Pamiętaj ostrzeżenie

Przed wrednym czynem stań!

I cóż, że szyję cenię

Lecz zadam jej cierpienie

Nie będzie twojej szyi

Całował obcy drań!^[1]