Ty, który o zwycięstwie wciąż powtarzasz

nie mówisz nic

i zawsze swój

odwracasz wzrok

gdy trzeba dać

w nasz absurd krok…

A przecież tyle jeszcze jest w nas bólu

i smutek nasz

i nasza krew

i życie me

już tyle lat

pytają mnie:

Kto zwyciężył?

Kto na zdradzie, bezprawiu i kłamstwie wspólny wznosić chce dom?

Kto zwyciężył?

Ilu z nas uwierzyć jeszcze może w sprawiedliwość i mądrość twą?

Kto zwyciężył?

Kto zakutym, zaszczutym, bezbronnym wskaże przyszłość, o której śnią?

Odpowiedz mi

odpowiedz mi

ty wiesz, że nikt

nie wygrał nikt –

przegrałeś ty

I wiem, że nie umiemy już zapomnieć

tych wszystkich lat

tych wszystkich zdrad

i ludzkich krzywd

i zawsze już

zostanie tak

i zawsze już będziemy milczeć razem

i czekać, by

za wiele lat

za parę dni

za kilka chwil

zapytać was:

Kto zwyciężył?…

A przecież tyle jeszcze jest w nas bólu

i smutek nasz

i nasza krew

i życie me

już tyle lat

pytają mnie^[1]