Prawdziwa historia z Krasewa na Podlasiu opisana w piosence przez Józefa Niebrzegowskiego z Ulana, ku przestrodze. Przedstawia losy niejakiej Agnieszki L., dwukrotnej wdowy, która zadurzywszy się w młodzieńcu Aleksandrze W. podarowała mu swoją ziemię w zamian za obietnicę małżeństwa. Oszukana przez konkubenta dożyła sędziwego wieku 93 lat, podczas gdy on zginął śmiercią tragiczną przygnieciony przez wagon, co „Baba” miała skwitować następująco: Moje przekluny na darmo nie poszły^[2].