Pani, w ofierze Tobie dzisiaj składam

Wszystko czem jestem, wszystko co posiadam,

Ty wiesz najlepiej, żem nędzny, ubogi,

Żyję wśród smutków, żalu i trwogi.

/Goniąc i tęskniąc za duszy pokojem,

Nadziejem moją i zbawieniem mojem./bis

/Jest ta myśl błoga, jest ta myśl droga,

Że matką moją jest Matka Boga!/bis

I kiedy patrząc na grzechów mych złości

W sercu utulić nie mogę żałości,

I sąd Twój straszny staje przed oczyma.

Jak nad przepaścią piekła ducha trzyma.

/I wszystkie myśli w odmęcie truchleją:

Znękanej duszy ostatnią nadzieją./bis

Jest ta myśl...

Kiedy krzyż ciężki na to ciało padnie

A duszą cięższy krzyż jeszcze owładnie,

I sucho wewnątrz i zewnątrz tak sucho,

A w duszy ciemno, a w sercu tak głucho,

/I usta milczą, w milczeniu katuszy:

Jedyną ulgą dla zbolałej duszy./bis

Jest ta myśl...

Lecz gdy ostatnia wybije godzina,

Co całą, przeszłość jasno przypomina,

A to wspomnienie harde myśli zmiesza

I serce drażni, ale nie pociesza,

/Któż od rozpaczy człowieka zasłoni?

Któż zlitowania skarby mu odsłoni?/bis

Jest ta myśl...^[1]