Tekst utworu został nadesłany przez Agnieszkę Trąpczyńską w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Według uczestniczki, piosenka pochodzi z niemieckiego obozu dla dzieci w Potulicach. Tę samą pieśń przekazała również Bogusława Gąska. Słowa posiadają jedną odmienną zwrotkę:

Boże, wysłuchaj nas wszystkich,

Daj, by druty pękły raz,

A my, wolni i szczęśliwi,

Powrócili do dom wraz.

Potulice to wioska leżąca w okolicach Nakła nad Notecią. Pałac był własnością hrabiów Potulickich. Obóz przesiedleńczy w Potulicach został otwarty w lutym 1941 r. Na przełomie lat 1942/1943 przemianowano go na Ostjugendbewahrlager, czyli obóz opieki dla młodzieży wschodu. 5 listopada 1943 r. przybył tu transport dzieci radzieckich, a od 4 sierpnia 1944 r. zaczęto przywozić dzieci polskie z terenu Zagłębia. Na 1297 ustalonych imiennie osób zmarłych w obozie potulickim w okresie od lutego 1941 r. do stycznia 1945 r. 767, a więc prawie 60 %, to dzieci.

zob.: W. Jastrzębski, Potulice oskarżają, Bydgoszcz 1968, Okręgowa Komisja Badań Zbrodni Hitlerowskich ZG ZBoWiD^[1].