Hej! Naprzód, polscy legioniści!

Wszak w srogi z wrogiem idziem bój.

Bóg da, nadzieje nasze ziści

I wynagrodzi krwawy znój.

Naprzód więc, naprzód więc, dźwięczy róg,

Ponieśmy miecze w wroga kraje.

Przez nasz miecz, zniknie precz, srogi wróg,

Zwycięstwo da nam Bóg!

Bo tylko mężnym on je daje.

I wolnym będzie syn i wnuk.

Nic to, że mundur nasz dziurawy,

Nie to, że butów brak dla nóg

My pójdziem zawsze pełni sławy,

Niech drży przed nami Moskal wróg.

Naprzód więc...

Nic to, że z głodu czasem mrzemy

I z trudów padnie ten i ów.

Przez śmierć swą w Polskę życie tchniemy

I wolna będzie ona znów.

Naprzód więc...

Więc naprzód, polscy legioniści!

Wszak w srogi idziem z wrogiem bój.

Bóg da, nadzieje nasze ziści

I wynagrodzi krwawy znój.

Naprzód więc...^{[1], [2]}