Nie masz pana nad ułana!

A nad lancę nie masz broni,

Gdzie uderzy, Moskal leży,

Albo wilkiem w stepy goni.

Od tej dłoni, od tej broni,

Moskal wilkiem w stepy goni.

Gdzie my bijem, gdzie my pijem,

Tam mogiły i posucha;

Byle przodem, Chrobrych chodem,

Koń i ramię to posłucha:

Koń i ramię – oj, nie kłamię,

Nawet pułki diabłów złamie!

Bo też żwawo, w lewo, w prawo

I nie blisko ruszać trzeba,

Rąk niewiele, przyjaciele!

Lecz kraj wielki dały nieba.

Ach, kraj żyzny dały nieba,

Więcej chleba niż potrzeba.

Rżą rumaki, znane szlaki

I jeżeli Bóg da zdrowie –

O, niemylnie będziem w Wilnie,

Będziem hulać po Kijowie:

Hej, panowie, po Kijowie!

Jeśli Pan Bóg da nam zdrowie.

Naprzód Rusi łeb paść musi;

A jak nad nim kruk zakraka,

Nie zabawim i oprawim

Naszą lancą i Prusaka;

Hej! Prusaka, nieboraka

Spławim Wisłą bez flisaka!

Czy już basta? Dziatwo Piasta!

O, nie basta! A dukaty?

Za dzierżawę i za strawę,

Za Wieliczkę i Karpaty!

Dalej zuchy, szwabom baty,

A kraj stanie po Karpaty.^{[1], [2]}