I

Zasadziłem róży krzak, a wyrosłaś ty;

Miałem piękny kawał sadu, sad zdeptałaś mi.

Podążałem prostym krokiem, skoślawiłaś krok;

Żyło w piersiach zdrowe serce, wbiłaś jadu grot.

Grzało kości wielkie słońce, lodem skułaś świat;

Smakowało kiedyś życie, lecz straciło smak.

Śmiech, com trzymał go na ustach, zamieniłaś w łzę;

Lęgły mi się dobre myśli, dzisiaj tylko złe.

 Ref.

 Po coś sadził róży krzak?

 Całkiem ci rozumu brak.

 Głupiś – Stiopa – głupiś, bracie!

 Żeś zajmował się tym krzakiem.

 Czy nie lepiej było z nami

 W karczmie – Stiopa – pić szampana?

 Wieczorami rżnąć tam w karty

 I po świt na stołach tańczyć?

 Marzył mu się zapach róż;

 Biedny chłop. Po chłopie już.

II

Zasadziłem róży krzak, a wyrosłaś ty;

Snami tkałem sobie czas, potargałaś sny.

Skrzypek grał mi w kapeluszu, udusiłaś go;

Idzie wszystko jak po grudzie, dawniej gładko szło:

Pukał do mnie los czarodziej, nosił z bajek dni;

Teraz zatrutymi dniami pech wyważa drzwi.

Miałem Boga za sąsiada, dzisiaj z czartem śpię,

Chyba piekło sadzić różę podkusiło mnie.

 Ref.

 Po coś sadził róży krzak?

 Całkiem ci rozumu brak.

 Głupiś – Stiopa – głupiś, bracie!

 Żeś zajmował się tym krzakiem.

 Czy nie lepiej było z nami

 W karczmie – Stiopa – pić szampana?

 Wieczorami rżnąć tam w karty

 I po świt na stołach tańczyć?

 Marzył mu się zapach róż;

 Biedny chłop. Po chłopie już.^[1]