Państwu... już dziękujemy

Nie ukrywamy – miło było nam

Za chwilę się rozstaniemy

Jeżeli wam przykro, to wesoło jest nam

Z tego miejsca wam obiecujemy

Zapamiętamy każdego z was

Co? Że spamiętać nie umiemy?

Proszę: Ania, Michał, Józef i Stas…

Ona: Jaki Stas?

On: Inaczej by rymu nie było.

I nie miejcie do nas żalu

Nam dla innych widzów pora grać

Czekają na nas w Kutnie, Gdańsku, Senegalu

Czemu nie! „Na nas czeka czarna brać”

Skoro wszystko się skończyło

Skoro tu jesteśmy sami – obiecajcie

Że to, co tu się wydarzyło

Pozostanie między nami

W końcu wszyscy sobie już pójdziecie

Zawsze było tak i jest i będzie

Lecz jeśli w kabarecie innym zagustujecie

Niech dziwna wysypka obsypie was wszędzie

Wilki po łące ganiają zające

Pająk kolcem muchę zabił

Nóżkę urwał ktoś biedronce

Żegna was kabaret Hrabi^[1]