Świt chłodem nas wita i rosą,

,,dzień dobry” powiada nam wiatr.

Czarnulko! Wyspałaś się. Dosyć.

Syrena już gwiżdże i ptak.

Już wschodzi dzień, czarnulko, wstań,

do pracy czas.

Wesoły budzi się nasz kraj,

witając brzask.

Maszyna od świtu nam śpiewa,

nas piosnka prowadzi – czy wiesz?

I ludzie się śmieją, i drzewa,

i słońce uśmiecha się też.

Już wschodzi dzień...

Robotą nas wita brygada,

w zespole któż źle by się czuł?

My pracę dzielimy i radość

i troskę dzielimy na pół.

Już wschodzi dzień...^[1]